Η εκκλησία των Παμμέγιστων Ταξιαρχών

Αποτελεί το παλαιότερο και σημαντικότερο κτίσμα του χωριού, και έχει ιδιαίτερη ιστορική σημασία. Η ακριβής χρονολογία κατασκευής της είναι άγνωστη, όπως άγνωστος είναι τόσο ο κατασκευαστής, όσο και ο αγιογράφος. Ωστόσο, μία επιγραφή πάνω από την πλαινή της πύλη μας πληροφορεί ότι ανακαινίστηκε το 1741.
Ο αρχιτεκτονικός της ρυθμός είναι τρίκλιτη βασιλική με 12 εσωτερικούς τρούλους. Είναι αφιερωμένη στους Παμμέγιστους Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ, καθώς επίσης και στους  Άγιους Πάντες.  Αποτελείται από 2 μέρη - τον πρόναο και τον κυρίως ναό: και οι δύο χώροι χαρακτηρίζονται από τις εντυπωσιακές τους αγιογραφίες, ενώ στον κυρίως ναό δεσπόζει το εκπληκτικό τέμπλο, σκαλισμένο στο χέρι από άγνωστο τεχνίτη, γεμάτο με θρησκευτικές παραστάσεις.
Εξωτερικά, το κτίριο δεν θυμίζει εκκλησία. Δεν υπάρχουν παράθυρα για να μην φαίνεται το εσωτερικό και η στέγη του είναι απλή. Έτσι κατάφερε να περάσει τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Όμως, ο ιδιαίτερος σχεδιασμός της, δημιούργησε διάφορα τεχνικά προβλήματα, που ο κατασκευαστής της έλυσε με καταπληκτικές τεχνικές. Στην ιδιαίτερα βαριά σκεπή τοποθετήθηκαν 48 αναποδογυρισμένα πιθάρια, μειώνοντας το βάρος της και δημιουργώντας την ακουστική του χώρου.
Ο επισκέπτης του ναού αξίζει να σταθεί με ιδιαίτερη προσοχή και να θαυμάσει τις αγιογραφίες του, καθώς επίσης να ακούσει και την ξενάγηση που πραγματοποιεί ο επίτροπος της εκκλησίας Μιχάλης Παππάς, ο οποίος - στα πλαίσια του ελεύθερου χρόνου του - έχει εξελιχθεί σε έναν άρτιο ερασιτέχνη ξεναγό του ναού.


Η βιβλιοθήκη Μηλεών "ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΣ"

ΨΥΧΗΣ ΑΚΟΣ = Θεραπεία Ψυχής

Η βιβλιοθήκη συνδέεται ιστορικά με την Μηλιώτικη Σχολή, που ιδρύθηκε το 1812 από τους τρεις διδάσκαλους του Γένους, ιερωμένους, συγγραφείς και μέλη της Φιλικής Εταιρίας, τον Άνθιμο Γαζή, τον Γρηγόριο Κωνσταντά και τον Δανιήλ Φιλιππίδη (οι τάφοι τους βρίσκονται διπλα στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου). Το ιστορικό τμήμα της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει 3.355 παλαιά τυπωμένα βιβλία,  116 χειρόγραφα, καθώς επίσης και 1000 περίπου λυτά έγγραφα και αντικείμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που ανήκαν στη Μηλιώτικη Σχολή.


Ο σιδηροδρομικός σταθμός

Ο ιστορικός σιδηρόδρομος Βόλου - Μηλεών άρχισε να κατασκευάζεται το 1881 και παραδόθηκε ολοκληρωτικά το 1903. Ο θρυλικός πλέον "Μουτζούρης" συνέδεσε το εμποροβιομηχανικό κέντρο του Βόλου με την περιοχή του Δυτικού Πηλίου, μεταφέροντας επί χρόνια όλα τα αγαθά του εύφορου βουνού. Μέχρι την κατάργησή του το 1971, το τρενάκι υπήρξε σημείο αναφοράς για την περιοχή, εκτελώντας καθημερινά την διαδρομή είτε με βαρυχειμωνιά, είτε τη δύσκολη περίοδο της κατοχής.
Το 1996, έπειτα απο ανακατασκευή της υποδομής, επαναλειτουργεί μόνο για τουριστικούς λόγους. Η γραμμή του, έχει πλάτος 60 εκ. και είναι η στενότερη σιδηροδρομική γραμμή στην Ελλάδα. Η διαδρομή έχει πλέον ως αφετηρία τα Άνω Λεχώνια, είναι μήκους 15 χλμ. και διαρκεί 90 λεπτά, με μία 15λεπτη στάση στην Άνω Γατζέα. Η μέγιστη ταχύτητά του είναι 20 χλμ. την ώρα. Περνάει από καταπράσινες πλαγιές με την πανέμορφη θέα του Παγασητικού, μέσα από γραφικές πέτρινες καμάρες, πάνω από οκτώ λιθόκτιστες γέφυρες με πελεκητή μαρμαρόπετρα και προς το τέλος της, λίγο πριν τον τερματικό σταθμό των Μηλεών, διασχίζει μία μεταλλική γέφυρα, κατασκευασμένη από τον ιταλό μηχανικό Εβαρίστο ντε Κίρικο, γιο του υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, ο οποίος αποτύπωσε την φιγούρα του μικρού τρένου σε μερικούς από τους πίνακές του.


Η σπηλιά του κένταυρου Χείρωνα

Για την τοποθεσία της σπηλιάς του Κένταυρου Χείρωνα, οι τοπικοί λαικοί θρύλοι αναφέρουν 2 εκδοχές.
Η πρώτη εκδοχή αναφέρεται στην σπηλιά που βρίσκεται κάτω από τις σιδηροδρομικές γραμμές σε απόσταση 15' πεζοπορίας απο το χωριό.
Η δεύτερη εκδοχή, και επικρατέστερη, αναφέρεται στο δοκίμιο του λόγιου και συγγραφέα Ρήγα Καμηλάρη και υποστηρίζει πως η σπηλιά βρίσκεται κάτω από τον βράχο που είναι το εξωκλήσσι του Ταξιάρχη. Η περιοχή μπορεί να προσεγγιστεί από το μονοπάτι που ξεκινά αμέσως μετά την γέφυρα Ντε Κίρικο.


Το πηλιορείτικο αρχοντικό

Οι Μηλιές υπήρξαν ένα από τα κεφαλοχώρια του Πηλίου με πολλή μεγάλη ανάπτυξη. Σάν αποτέλεσμα, οι κάτοικοι χτίσαν τα σπίτια τους μεγάλα και επιβλητικά, σύμφωνα με τον ρυθμό της εποχής.
Η μορφή των κατοικιών έχει επιρροές από την Ήπειρο και την Μακεδονία, από όπου και ήταν η καταγωγή των μαστόρων, αλλά η ιδιομορφία των τοπικών υλικών διαφοροποίησαν το τελικό αποτέλεσμα.
Η μορφή των αρχοντικών ήταν σχεδόν πάντα ένα τριώροφο πετρόχτιστο κτίσμα με χειμωνιάτικα διαμερίσματα στον μεσαίο ή τον πρώτο όροφο και καλοκαιρινή διαμονή στον ψηλότερο όροφο που είχε πολλά παράθυρα κι εκτεινόταν έξω από το βασικό περίγραμμα της οικοδομής. Ο τρόπος κατασκευής του τελευταίου ορόφου και η πολύπλοκη διακόσμησή του αποτελούν και σήμερα τα ομορφότερα χαρακτηριστικά των αρχοντικών. Όμορφα ξύλινα κουφώματα και ταβάνια, ψευδοπαράθυρα, ζωγραφικές συνθέσεις και ξυλόγλυπτα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της εσωτερικής διακόσμησης και οι στέγες και οι αυλές απο ντόπια πλάκα Πηλίου, εξωτερικά.

Παλιές πηλιορείτικες βρύσες

Οι βρύσες ήταν τόπος που κάθε νοικοκυριό επισκέπτοταν καθημερινά για την προμήθεια του αναγκαίου νερού. Ήταν όμως και σημεία συνάντησης των κατοίκων, σημεία ποτίσματος των ζώων και ξεκούρασης των οδοιπόρων. Έτσι, οι περισσότερες ήταν στεγασμένες για τις βροχερές εποχές, ευρύχωρες και σχεδιασμένες για την εξυπηρέτηση των σχετικών αναγκών με πεζούλια, χώρους προσέγγισης στα στόμια του νερού, μικρές δεξαμενές που συγκέντρωναν το νερό για το πότισμα των ζώων, κόγχες για τοποθέτηση των σκευών για τη μεταφορά νερού κ.α.
Αν και με το πέρασμα του χρόνου η χρησιμότητά τους αντικαταστάθηκε απο το σύγχρονο δίκτυο διανομής νέρου, οι περισσότερες βρύσες συνεχίζουν να τρέχουν με δροσερό νερό ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του χωριού και πρόθυμες να ξεδιψάσουν τους διάφορους περαστικους που θα ξαποστάσουν δίπλα τους.
Χαρακτηριστικές είναι η Βρύση του Καραβουσιάνη, που βρίσκεται κοντά στο Σταθμό του Τραίνου, πάνω από το Δημαρχείο, η στεγασμένη Βρύση Μανωλάκη και στα δυτικά της πλατείας, η Βρύση Βάφτιση (εκεί γίνεται η τελετή του Αγιασμού των Υδάτων στη γιορτή των Θεοφανείων απ' όπου και πήρε και το όνομά της).


Γραφικά εξωκκλήσια

Τα περισσότερα εξωκκλήσια βρίσκονται διάσπαρτα γύρω από το χωριό:
το εξωκκλήσι Αγιος Χαράλαμπος στο δρόμο προς τη Βυζίτσα
το εξωκκλήσι του Αγίου Αθανασίου του εν Άθω, στο λόφο πάνω από το χωριό
το εξωκκλήσι το αφιερωμένο στο "Εν Χώναις Θαύμα" του Ταξιάρχη Μιχαήλ στο Βράχο
το εξωκκλήσι της Αγίας Τριάδος, στα ανατολικά, 3 χλμ. έξω από το χωριό
το εξωκκλήσι το αφιερωμένο στο Γενέσιον του Ιωάννου Προδρόμου και στην Αποτομή της Κεφαλής του Προδρόμου,
και το παλιό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου επίσης στα ανατολικά, ανάμεσα στα άλλα.